Όταν η καραντίνα δεν ισχύει για όλους


Τα γήπεδα είναι κλειστά εδώ και 4 μήνες. Όλες αυτές τις ημέρες βλέπουμε ανθρώπους που ασχολούνται με το παιδικό ποδόσφαιρο (και όχι μόνο) να δείχνουν την αντίθεση τους σε αυτό που συμβαίνει, να σχολιάζουν, να κοινοποιούν προτάσεις και να εν κατακλείδι να είναι αγανακτισμένοι. 

Από εκεί και πέρα βλέπουμε και ακαδημίες που κάνουν κρυφά προπονήσεις, ή σε κλειστούς χώρους. Πόσο κρυφά βέβαια είναι άλλο θέμα μιας και μας τα δείχνουν καθημερινά.

Τα ερωτήματα εδώ είναι πολλά. Αρχικά, θα υπάρξει ποτέ συσπείρωση στο ποδόσφαιρο στην χώρα μας; Πως θα διεκδικήσουμε το οτιδήποτε αν ο καθένας κάνει ότι θέλει; Δεύτερον, επειδή σας βολεύει κιόλας αυτήν η κατάσταση είναι ηθικό αυτό, προς αυτούς που τηρούν τα μέτρα και τις απαγορεύσεις, και δεν έχουν αίθουσες για να κάνουν "κρυφές" προπονήσεις; Δεν μιλάμε για την καραντίνα και το νόμιμο πλαίσιο, αλλά για τους συναδέλφους σας και τα χιλιάδες παιδιά που είναι σπίτι, όσο εσείς θεωρείτε πως είστε "υπεράνω".

Δεν γνωρίζω αν οι ακαδημίες λαμβάνουν χρήματα κατά την περίοδο αυτή ως αποζημίωση. Αν γνωρίζει κάποιος ας το γράψει στα σχόλια. Αλλά αν συμβαίνει αυτό, και απλά το κάνετε για τα επιπλέον χρήματα... εεε είμαστε άξιοι της τύχης μας. 

Δεν μας κάνει εντύπωση όμως, γιατί βλέπουμε αυτές τις ημέρες και κρίνουμε το ποιοι νοιάζονται, ποιοι ενδιαφέρονται, ποιοί έχουν ιδέες, ποιοι πραγματικά αγαπούν και ποιοι βλέπουν τον παιδικό αθλητισμό ως απλά μια επιχείρηση!

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια